Życie i praca w Szwecji

Pozwolenie na pobyt w Szwecji

Aby legalnie wjechać na teren Szwecji, obywatele polscy potrzebują paszportu lub innego dokumentu, w którym jednoznacznie stwierdzono posiadane przez nas obywatelstwo. Takim dowodem jest np. dowód osobisty.

Przebywając w Szwecji dłużej niż 3 miesiące, zgodnie z Ustawą o cudzoziemcach, musisz złożyć wniosek o przyznanie prawa do pobytu (uppehallstillstand). Taki wniosek można złożyć jeszcze przed wyjazdem, w Polsce, a dokładniej w ambasadzie (Warszawa) lub konsulacie (Gdańsk) Szwecji. Oczywiście możesz to zrobić również po przyjeździe do Szwecji, w oddziale Urzędu Migracyjnego (Migrationsverket). Złożenie wniosku nie wiąże się z żadnymi kosztami ze strony składającego.

O prawo pobytu można się ubiegać również już po podjęciu pracy (można pracować bez pozwolenia na pobyt) i nie koniecznie natychmiast po przyjeździe. Wniosek powinien zawierać umowę o pracę oraz zaświadczenie pracodawcy, w którym oświadcza on, że wyraża chęć zatrudnienia Ciebie. Umowa musi zawierać takie informacje jak: czas na jaki została zawarta, obowiązki pracownika, tygodniowy czas pracy i numer rejestracyjny firmy. Innymi dokumentami jakie będziesz potrzebował będzie uwierzytelniona kopia paszportu lub dowodu osobistego.

Jeżeli nie posiadasz umowy o pracę, bo nie jesteś zatrudniony na terenie Szwecji, do wniosku możesz dołączyć np.: dowód rejestracji na terenie Szwecji własnego przedsiębiorstwa, zaświadczenie o pobieraniu nauki na terenie Szwecji na poziomie co najmniej gimnazjum oraz zaświadczenie o posiadaniu odpowiednich środków do samodzielnego utrzymania się (w czasie studiów jest się uprawnionym do pracy), prawo do otrzymywania emerytury lub renty, jeśli jest ona wyższa niż tzw. szwedzka renta podstawowa lub dokumenty uwierzytelniające możliwość samodzielnego utrzymania się bez potrzeby podejmowania pracy.

Czas oczekiwania na przyznanie pozwolenia na pobyt stały wynosi do 6 miesięcy. Obywatele polscy zatrudnieni lub samozatrudnieni w Szwecji oraz utrzymujący się z własnych pieniędzy otrzymują pozwolenie na pobyt ważne przez 5 lat i istnieje możliwość jego przedłużenia.

Jak widać jest kilka warunków ograniczających więc pamiętaj, że masz trzy miesiące w czasie których możesz bez problemu przebywać w Szwecji bez pozwolenia na pobyt. Jednakowoż, nie posiadając takowego, nie masz szans na prawa socjalne przysługujące rodowitym Szwedom. Co zrobić jeśli nie uda Ci się wyrobić pozwolenia na pobyt? Można odwiedzić Polskę, dbając o to, aby dostać pieczątkę w paszporcie, jak się będzie do Szwecji wracać. Warto też zachować bilety promowe i tego typu historie, uwierzytelniające fakt, że wjechałeś do Szwecji tego, a nie innego dnia. Dzięki temu zyskujesz kolejne trzy miesiące, w czasie których to możesz przebywać na terenie tego kraju bez pozwolenia na pobyt. Należy jednak pamiętać, że jest to lekkie nagięcie obowiązującego prawa.

Obowiązek posiadania pozwolenia na pobyt troszkę utrudnia legalną pracę w Szwecji. Mimo wszystko jednak warto je sobie wyrobić, gdyż dzięki niemu przysługuje nam posiadanie karty podatkowej i numeru rejestracyjnego, które uzyskamy w urzędzie podatkowym. To z kolei umożliwi nam uzyskanie praw socjalnych przysługujących rodowitym Szwedom.

Zezwolenia na pobyt udziela się również z innych powodów niż praca zawodowa. Można dostać takie zezwolenie np. na studiowanie w tym kraju. Dotyczy ono również członków rodzin Polaków pracujących w Szwecji, a więc dzieci i żony, jeśli nie pracuje (jeśli pracuje, sama będzie zainteresowana takim pozwoleniem). Podanie dzieci do lat 18 musi być podpisane przez osobę sprawującą nad nim władzę rodzicielską.

Pozwolenia na pobyt nie muszą posiadać tzw. pracownicy przygraniczni. Są to ludzie pracujący w Szwecji, ale zamieszkali w innym kraju Unii Europejskiej, powracający do domu co najmniej na jeden dzień w tygodniu.

Aby przedłużyć pozwolenie na pobyt w Szwecji, należy w jednym z biur Urzędu Migracyjnego złożyć podanie o przedłużenie pozwolenia na pobyt. Należy to zrobić na co najmniej miesiąc przed datą upływu ważności posiadanego pozwolenia.

W wypadku nie uzyskania pozwolenia pobytu, decyzję tę można zaskarżyć do Komisji ds. Cudzoziemców, w terminie trzech tygodni od daty otrzymania decyzji odmownej. Odwołanie wysyła się do tego samego biura Urzędu Migracyjnego, które odmówiło udzielenia zezwolenia na pobyt. Jeżeli nie ma powodów do uchylenia decyzji odmownej, sprawa przekazywana jest do Komisji ds. Cudzoziemców.